Παλιά Κινέζικη παροιμία --> "1οοο Like δεν κάνουν ένα καλό σχόλιο"

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Αυτό το ξέρατε (Νο 10)


Αποτέλεσμα εικόνας για κρουασαν

Γεια σας μαθητές και καθηγητές του 2ου Πειραματικού Γυμνασίου Θεσσαλονίκης. Το άρθρο που διαβάζετε σχετίζεται με ένα αγαπημένο γλύκισμα, και συγκεκριμένα με κάτι που κανείς, απ' όσο φαντάζομαι, δεν θα σκεφτόταν. Η είδηση, λοιπόν που σας μεταφέρω είναι η εξής:

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Υπολογισμός της Περιφέρειας της Γης



Στις 22 Μαρτίου οι μαθητές της Γ΄ Τάξης του σχολείου μας πραγματοποίησαν με επιτυχία το Πείραμα του Ερατοσθένη για τη μέτρηση της Περιφέρειας της Γης. Το πείραμα ξεκίνησε στην αυλή του σχολείου όπου μέτρησαν τη σκιά μίας κατακόρυφα τοποθετημένης ράβδου και ολοκληρώθηκε στην τάξη, όπου έγιναν οι απαραίτητοι υπολογισμοί με χρήση και του ηλεκτρονικού υπολογιστή της αίθουσας. Η τιμή υπολογίστηκε με σφάλμα μόλις 2% σε σχέση με την πραγματική!

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Βία στα γήπεδα: η μάστιγα του αθλητισμού... (Εργασία στη Νεοελληνική Γλώσσα)

Αποτέλεσμα εικόνας για βια στα ελληνικα γηπεδαΣτο μάθημα της νεοελληνικής γλώσσας, συζητήσαμε και αξιολογήσαμε τις αιτίες,τις συνέπειες, τις μορφές και τους τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου που ονομάζεται βία στους χώρους των ελληνικών γηπέδων. Μου ανατέθηκε λοιπόν να γράψω εδώ τις δικές μου σκέψεις πάνω στο θέμα.






Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Εργασία στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνείας: Το Μυστικό Τετράδιο (παρουσίαση)

Αποτέλεσμα εικόνας για το μυστικο τετραδιοΣε αυτο το άρθρο σας παρουσιάζουμε μία εργασία των Γιώργου Κατιρτζή,Ραφαήλ Σπύρου, Αργύρη Τσιόκα και Βίκτωρα Κυρτσούδη, οι οποίοι μας γνώρισαν το βιβλίο της Λίτσας Ψαράυτη με τίτλο ''Το Μυστικό Τετράδιο''. Πρόκειται για ένα βιβλίο που αποκαλύπτει τους κινδύνους της μεγαλούπολης, τις ανησυχίες των εφήβων, τις επιπτώσεις της μετανάστευσης, τον έρωτα και ευρύτερα τις σκοτεινές πτυχές της νεανικής ηλικίας, στο πλαίσιο των ρυθμών της σύχγρονης αστικής ζωής.





Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Σχολικοί αγώνες Volleyball για αγόρια και κορίτσια.

Προκηρύχθηκαν από την Β/θμια εκπαίδευση Αν. Θεσσαλονίκης οι σχολικοί αγώνες Βόλεϊ. Εμείς παίζουμε, όπως βλέπετε στον παρακάτω πίνακα, στις 27 Απριλίου που σημαίνει ότι έχουμε αρκετό χρόνο να προετοιμασθούμε, ειδικά, οι ασχετούληδες, τα αγόρια. Κάθε ομάδα θα παίξει δυο αγώνες των δυο σετ  (στους 21 πόντους λήγει έχοντας φυσικά διαφορά  2 πόντους) και στην περίπτωση ισοπαλίας παίζεται ένα τρίτο που λήγει στους 11 πόντους και με διαφορά 2 πόντους. Οι αγώνες διεξάγονται εδώ στη γειτονιά μας, στο κλειστό του 19ου Δημοτικού σχολείου, στον Άγιο Θεράποντα.

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

ΣΧΟΛΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΙΒΟΥ

Την Παρασκευή  17 Μαρτίου έχουμε σχολικούς αγώνες στίβου στο Καυτατζόγλειο στάδιο.
Σύμφωνα με την προκήρυξη των αγώνων, το πρόγραμμα είναι το παρακάτω.



Παγκόσμια Ημέρα του αριθμού π



Κάθε χρόνο στις 14/3 γιορτάζεται από την μαθηματική κοινότητα η Παγκόσμια Ημέρα του αριθμού π. Κατά τη διάρκεια της ημέρας αυτής διοργανώνονται πάρτι σε πολλές μαθηματικές σχολές του κόσμου ακριβώς στη 1:59 μετά το μεσημέρι, καθώς οι 1,5,9 είναι οι τρεις αριθμοί που ακολουθούν τη σταθερά 3,14 η οποία στην επταψήφια εκδοχή της είναι ίση με π=3,14159.





Ο π είναι ένας άρρητος αριθμός, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορεί να εκφραστεί ως κλάσμα. Ο Αρχιμήδης τον 3ο αιώνα π.Χ. με τους υπολογισμούς του βρήκε ότι:  

Κατά συνέπεια, η δεκαδική αναπαράστασή του δεν τελειώνει ποτέ και ποτέ δεν καταλήγει σε μια επαναλαμβανόμενη παράσταση (δηλ. δεν είναι δεκαδικός, ούτε περιοδικός δεκαδικός!). Τα ψηφία εμφανίζονται με τυχαία σειρά  και η απόδειξη γι' αυτό δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη.

Τον 20ο και 21ο αιώνα, μαθηματικοί και πληροφορικοί ανακάλυψαν νέες προσεγγίσεις που – όταν συνδυάζονται με την αυξημένη υπολογιστική ισχύ – επεκτείνουν τη δεκαδική αναπαράσταση του π. Έτσι το 2011 υπολογίστηκαν πάνω από 10 τρισεκατομμύρια  ψηφία! Μάλιστα με τον υπολογισμό των ψηφίων του π δοκιμάζονται και οι δυνατότητες κάθε νέου υπολογιστή!
 

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Επικές ανατροπές στην ιστορία του ποδοσφαίρου

Αποτέλεσμα εικόνας για football   comebacks


Με αφορμή την μεγάλη νίκη της Μπαρτσελόνας επί της Παρί Σεν Ζερμέν η εφημερίδα μας σας παρουσιάζει τις πιο επικές ανατροπές στην ιστορία του ποδοσφαίρου.










1. Ρέντινγκ -Άρσεναλ  5-7
 Στα προημιτελικά του Λίγκ Καπ Αγγλίας η Ρέντινγκ υποδέχτηκε την Άρσεναλ για την πρόκριση στους 4. Η Ρέντινγκ σκοράροντας τέσσερα συνεχόμενα γκολ βρέθηκε μπροστά στο σκορ μέχρι το 37΄ λεπτό. Η Άρσεναλ όμως δεν τα έβαλε κάτω. Στο 46+2΄ ο Γουόλκοτ μειώνει σε 4-1. Η Άρσεναλ το πίστεψε και κατάφερε μετά από 3 γκολ( στο 64΄, 89΄ και το 90+6΄) να φέρει το ματς στη παράταση. Εκεί η Άρσεναλ προηγήθηκε με 4-5 αλλά η Ρέντινγκ απάντησε κάνοντας το 5-5. Η κανονιέρηδες όμως δεν μπορούσαν να αφήσουν τον κόπο τους να πάει η τζάμπα και με 2 γκολ κατάφεραν και διαμόρφωσαν το τελικό 5-7



Εννέα παράξενα Ολυμπιακά αθλήματα που δεν υπάρχουν πια

 

 Κολύμβηση μετ' εμποδίων

Το μακρινό 1900, στους δεύτερους Ολυμπιακούς αγώνες στο Παρίσι, έκανε την εμφάνισή του για μια και μοναδική παράσταση το άθλημα της κολύμβησης μετ’ εμποδίων.  Ο αθλητής βουτούσε από την εξέδρα και έπρεπε αρχικά να σκαρφαλώσει σε έναν στύλο και να κατέβει. Έπειτα συνέχιζε κολυμπώντας μέχρι να συναντήσει 4 βάρκες. Τις δύο τις πέρναγε από πάνω, ενώ τις άλλες δύο από κάτω μέχρι να φτάσει στον τερματισμό. Η όλη απόσταση ήταν 200 μέτρα. Ο μοναδικός ολυμπιονίκης του αθλήματος ήταν ο Αυστραλός -που έπαιζε βέβαια με τα χρώματα της Μεγάλης Βρετανίας- Φρέντερικ Λέιν με τον ασύλληπτο (και μοναδικό) χρόνο 2:38.04. Μέχρι σήμερα, κανείς δεν έχει καταφέρει να τον ξεπεράσει.
 
 Διελκυστίνδα

Παρουσιάστηκε το 1900, το 1904, το 1908, το 1912 και το κύκνειο άσμα του ήταν στους Ολυμπιακούς του 1920.  Δυο ομάδες (6 άτομα το 1900,  5 άτομα το 1904 και  8 άτομα ανά ομάδα στις επόμενες διοργανώσεις) τράβαγαν ένα σκοινί από τις δύο διαφορετικές άκρες του και όποια ομάδα κατάφερνε να παρασύρει για 2 μέτρα την άλλη, κέρδιζε. Αν καμία ομάδα δεν τα κατάφερνε, οι κριτές έδιναν άλλα πέντε λεπτά και αν πάλι δεν υπήρχε νικητής, υποδείκνυαν εκείνοι ποιος είχε τραβήξει περισσότερο τον άλλο. Η  Ελλάδα συμμετείχε, αλλά μόνο το 1904 χωρίς καμία διάκριση.
Από το 1920 δεν το έχουμε ξαναδεί στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών αλλά έντονες γίνονται χρόνο με το χρόνο οι φωνές που ζητούν να επιστρέψει αυτό το εξαίσιο άθλημα-παιχνίδι.  Όλη αυτή η εκστρατεία έφερε την διελκυστίνδα ένα βήμα από την ένταξη στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών του 2020, αλλά το άθλημα αυτό κόπηκε στην τελική επιλογή.

 

Croquet-Roque

Είναι κάτι μεταξύ του golf, polo με άλογα και μπιλιάρδο αλλά δεν έχει καμία σχέση με κανένα. Παίζεται με τέσσερις μπάλες (μπλε, κόκκινη, μαύρη και κίτρινη), από τις οποίες η μπλε και η μαύρη παίζουν πάντα εναντίον της κόκκινης και της κίτρινης αντίστοιχα. Κάθε παίκτης χτυπά τις μπάλες του με ένα ξύλινο μπαστούνι, στοχεύοντας να τις περάσει μέσα από 6 μικροσκοπικά τέρματα ακολουθώντας μία συγκεκριμένη πορεία. Στόχος τους είναι να περάσουν με τη σειρά τις μπάλες τους μέσα από τα τέρματα και να χτυπήσουν πρώτοι το ξύλινο παλούκι που βρίσκεται στο κέντρο του γηπέδου.
Μια φορά βρέθηκε στο Ολυμπιακό πρόγραμμα, το 1900 στο Παρίσι. Τότε ήταν το πρώτο άθλημα στο οποίο συμμετείχαν γυναίκες και μάλιστα ενδιαφέρον έδειξαν μόνο Γάλλοι. Το σημαντικότερο όλων είναι ότι στο άθλημα αυτό έγινε αρνητικό ρεκόρ εισιτηρίων, αφού μόνο ένας θεατής βρέθηκε στις εξέδρες. Μία επίσημη αναφορά των Ολυμπιακών Αγώνων του 1900 ανέφερε για το φιάσκο ότι "μάλλον αυτό το παιχνίδι δεν έχει καμία σχέση με τον αθλητισμό”. Αποτέλεσμα αυτής της κακόβουλης κριτικής ήταν να μην το ξαναδούμε. Όχι μόνο σε Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά και γενικότερα.

 

Σκοποβολή με παράγγελμα

Στην Άγρια Δύση τις  διαφορές τιμής και υπόληψης τις έλυναν με μονομαχία με πιστόλια. Αυτό κάποτε ήταν ολυμπιακό άθλημα. Δεν πυροβολούσε ο ένας τον άλλον  αλλά πυροβολούσαν έπειτα από παράγγελμα κούκλες που στο στήθος τους είχαν στόχους. Μάλιστα, ένας Έλληνας, ο Κωνσταντίνος Σκαρλάτος, είχε κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στη Μεσολυμπιάδα που είχε διεξαχθεί στην Αθήνα το 1906. Το εντυπωσιακότερο όλων είναι ότι στην ψηφοφορία πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ, το 32% όσων ψήφισαν ήθελε να επιστρέψει το  άθλημα στους Ολυμπιακούς.

 

Σόλο συγχρονισμένη κολύμβηση

Σε αυτό το αγώνισμα, η αθλήτρια έπρεπε να καταφέρει να συγχρονιστεί με τον εαυτό της. Το άθλημα αυτό κατάφερε να μείνει για τρεις Ολυμπιακές διοργανώσεις στο πρόγραμμα, από το 1984 μέχρι το 1992 όταν το είδαμε για τελευταία φορά. Ο συγχρονισμός κρινόταν με βάση τη μουσική που έπαιζε και τις κινήσεις που έκανε η αθλήτρια μέσα στο νερό. Σήμερα βλέπουμε μόνο ομαδική συγχρονισμένη κολύμβηση.

 

Αναρρίχηση επί κάλω

Στο συγκεκριμένο αγώνισμα, ένα σκοινί ύψους 14 μέτρων κρεμόταν από μία δοκό και οι αθλητές έπρεπε να το σκαρφαλώσουν. Το θέμα όμως ήταν ότι για να πάρεις τη μέγιστη βαθμολογία δεν μετρούσε μόνο ο χρόνος, αλλά και το στυλ.  Στους Ολυμπιακούς της Αθήνας το 1896 ο Νικόλαος Ανδριανόπουλος είχε ανέβει με τον πιο φινετσάτο τρόπο απ' όλους και είχε πάρει το χρυσό. Τελευταία εμφάνιση του αθλήματος ήταν στους Ολυμπιακούς του 1932 στο Λος Άντζελες. Στα ιστορικά highlights της αναρρίχησης επί κάλω,ανήκει το γεγονός ότι το 1904 το χρυσό κέρδισε ο Αμερικάνος George Eyser, ο οποίος είχε ξύλινο πόδι.

 

Βουτιά σε απόσταση

Βρέθηκε στο πρόγραμμα για μία και μόνο εμφάνιση στους Ολυμπιακούς του 1904 στο St. Louis και ήταν περισσότερο σαν υποβρύχιο άλμα εις μήκος παρά μακροβούτι όπως το εννοούμε σήμερα. Οι καταδύτες βουτούσαν στην πισίνα (χωρίς φόρα) κι έπρεπε χωρίς να κουνούν τα χέρια τους να φτάσουν όσο πιο μακριά μπορούσαν και να μείνουν κάτω από το νερό όσο περισσότερο ήταν δύνατο. Η βαθμολογία τους υπολογιζόταν με δύο πόντους για κάθε μέτρο που διένυαν και άλλον έναν πόντο για κάθε δευτερόλεπτο που βρίσκονταν κάτω από το νερό. Διεξήχθη για πρώτη και τελευταία φορά τη Δευτέρα, 5/09/1904 και παρά την εξαιρετικά βραχύβια παρουσία τους στους Αγώνες, θεωρείται ιστορικό, αφού ήταν το πρώτο καταδυτικό αθλημα στην ιστορία των Ολυμπιακών.

 

Σκοποβολή με ζωντανά περιστέρια

Γιατί να ελέγχεις πόσο κοντά στον στόχο είσαι ενώ μπορείς να μετράς πόσα περιστέρια πέτυχες; Αυτή ήταν η λογική των διοργανωτών στο Παρίσι το 1900 όταν διεξήχθη άθλημα στο οποίο οι συμμετέχοντες πυροβολούσαν περιστέρια και οποίος πετύχαινε τα περισσότερα κέρδιζε το χρυσό μετάλλιο. Σε εκείνους τους (μοναδικούς) αγώνες που έλαβε χώρα το άθλημα νίκησε ο Βέλγος Λεόν Ντε Νουντέν πετυχαίνοντας 21 περιστέρια. Συνολικά 300 περιστέρια θανατώθηκαν στους Αγώνες του Παρισιού, τους μοναδικούς (μέχρι σήμερα) στους οποίους θανατώθηκαν ζωντανά.

 

Άλμα τριπλούν άνευ φόρας

Στους πρώτους Ολυμπιακούς τα άλματα χωρίς φόρα είχαν μεγάλη πέραση. Υπήρχε άλμα εις μήκος άνευ φόρας, άλμα εις ύψος άνευ φόρας και - το πιο παράλογο όλων - τριπλούν άλμα άνευ φόρας. Το είδαμε στους Ολυμπιακούς του 1900 και του 1904 (και τις δύο φορές το μετάλλιο το κατέκτησε ο Αμερικανός Ρέι Γιούρι) και ήταν σαν ένα κανονικό τριπλούν άλμα αλλά με τον αθλητή να μην παίρνει φόρα. Διακρίθηκε ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας, που κέρδισε συνολικά 4 μετάλλια στις διοργανώσεις του 1908 και του 1912. Το Χρυσό, μάλιστα, που κέρδισε στο μήκος άνευ φόρας στη Στοκχόλμη, το 1912, ήταν το τελευταίο χρυσό ελληνικό μετάλλιο στον στίβο μέχρι την επιτυχία της Βούλας Πατουλίδου το 1992.
 


Άλλα παλαιά ολυμπιακά αθλήματα ήταν:
Ρακέτες 1908
Καλλιτεχνικό πατινάζ: 1908 και 1920, στη συνέχεια μεταφέρθηκε στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Μηχανοκίνητα σκάφη: 1908 (ως άθλημα επίδείξης: 1900).
Χειρόσφαιρα σάλας: 1908 (ως άθλημα επίδείξης: 1900).




Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

1ο τουρνουά τένις του 2ου Πειραματικού Γυμνασίου Θεσσαλονίκης.

Αποτελέσματα αγώνων
Όμιλος Τετάρτης
Όμιλος Παρασκευής

Γκαλαϊτσης Νίκος – Μανίκας  Γιώργος:  5-1

Κοκορότσικου Αγνή -  Ασλάνη Φαίδρα:  5-2











Βαθμολογία
Όμιλος Τετάρτης

Όμιλος Παρασκευής


ΑΘΛΗΤΗΣ/ΤΡΙΑ
ΒΑΘΜΟΙ


Γκαλαϊτσης Νίκος  
2


Κοκορότσικου Αγνή
2


Ασλάνη Φαίδρα
1


Μανίκας  Γιώργος
1
















Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Τεχνολογία: Βιονικά χέρια, λειτουργία και κατασκευή

        Εντελώς τυχαία την περασμένη Παρασκευή όταν έβλεπα λίγο τα νέα στο  κινητό μου, ανακάλυψα την ύπαρξη του TEDx Χανίων. Σήμερα το θυμήθηκα και έκανα μια αναζήτηση στο Google, όπου πληροφορήθηκα για την ύπαρξη αντίστοιχου στη Θεσσαλονίκη. Μπήκα στη σελίδα περίεργος για το τι θα δω. Στην αρχική είχε διάφορες παρουσιάσεις και παρόλο που είχα περιορισμένο χρόνο, ήθελα να δω έστω τους τίτλους τους (ξέρετε, βρίσκω τις παρουσιάσεις των TEDx  εξαιρετικά ενδιαφέρουσες). 
        Μία τράβηξε το ενδιαφέρον μου και από την εικόνα αλλά και από τον κύκλο και οφείλω να πω πως δεν απογοητεύτηκα που την είδα. Προτείνω αναμφισβήτητα να τη δείτε και πιστεύω πως ακόμη και αυτοί που δεν ασχολούνται με την τεχνολογία θα εντυπωσιαστούν από το πώς εξηγεί καθώς και τις λειτουργίες του...


Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Η περιπέτεια μιας αριστοκράτισσας

Η Ηρακλειώτισσα, ένα ρωμαϊκό άγαλμα εξαιρετικής τέχνης, διεκδικεί τον πρώτο επαναπατρισμό λεηλατημένης αρχαιότητας μεταπολεμικά στην Ελλάδα. Βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης αλλά τη σύγχρονη περιπέτειά του αποκαλύπτει, 70 χρόνια μετά την επιστροφή του, η τρέχουσα έκθεση «Διαιρεμένες μνήμες 1940-1950» στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Η περιπλάνηση του γλυπτού στα χρόνια της Κατοχής, ο αγώνας για τον εντοπισμό και τον επαναπατρισμό του καθώς και οι αναμνήσεις ενός παιδιού για ένα άγαλμα μιας ιδανικής πόλης που άκουγε από τον στρατιώτη πατέρα του, συνθέτουν πλέον μια γοητευτική αφήγηση.
Η περιπέτεια της Ηρακλειώτισσας ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1944 με την τυχαία αποκάλυψή της κατά τη διάρκεια έργων για την κατασκευή ορυγμάτων από αιχμαλώτους στη Ρωμαϊκή Αγορά – στρατόπεδο Πολωνών αιχμαλώτων κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Οι Γερμανοί για προπαγανδιστικούς λόγους παρέδωσαν το άγαλμα στις ελληνικές αρχές με πανηγυρική τελετή στη Ροτόντα. Μία εβδομάδα μετά την ανεύρεσή του, έπειτα από προσωπικό τηλεγράφημα του Χίτλερ, διατάχθηκε η μεταφορά του στη Γερμανία, με το σκεπτικό ότι, εφόσον την εκσκαφή διενήργησαν Γερμανοί στρατιώτες, το πολύτιμο εύρημα ανήκε δικαιωματικά στο γερμανικό έθνος!
Η Ηρακλειώτισσα, ρωμαϊκό άγαλμα εξαιρετικής τέχνης ύψους 2,11 μ., παριστάνει μια εξέχουσα προσωπικότητα της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης, πιθανόν τη Βεβία Αλεξάνδρα, αρχιέρεια του 3ου αιώνα μ.Χ. Το άγαλμα διεκδικεί τον πρώτο επαναπατρισμό λεηλατημένης αρχαιότητας μεταπολεμικά στην Ελλάδα.
Από το μουσείο Χίτλερ
Το άγαλμα μεταφέρθηκε αρχικά στο προσωπικό μουσείο του Χίτλερ και, στη συνέχεια, λόγω των βομβαρδισμών, στην έπαυλη του Γκέμπελς. Μετά τη λήξη του πολέμου εντοπίστηκε στο εγκαταλελειμμένο αλατωρυχείο του Μπαντ Αουζε (Aussee) της Αυστρίας ανάμεσα σε πολλά άλλα έργα τέχνης που είχαν λεηλατηθεί από τους ναζί. «Ανευρέθη εν Αυστρία το απαχθέν άγαλμά μας», έγραφε δημοσίευμα σε εφημερίδα της εποχής (31 Οκτωβρίου 1945). Η ανταπόκριση ανέφερε ότι ο πρόεδρος της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής των απελευθερωθέντων κ. Περαντώνης πληροφορήθηκε από τον Γερμανό καθηγητή αρχαιολογίας Γ. Βεντζλ ότι σε μια στοά του «αχρήστου πλέον ορυχείου άλατος είχε κρυφθεί από τους Γερμανούς ελληνικόν αρχαίον άγαλμα αρίστης τέχνης», ενώ άφηνε να εννοηθεί ότι στον ίδιο χώρο βρίσκονται κρυμμένα και άλλα ελληνικά αρχαιολογικά και καλλιτεχνικά κειμήλια. Ο Γερμανός καθηγητής προσφέρθηκε μάλιστα να φροντίσει για τη διαφύλαξη του και την παράδοσή του.
«Το απαχθέν εις Γερμανίαν άγαλμα της πλατείας δικαστηρίων κινδυνεύει να φύγη εις την Αμερικήν!» ήταν ο τίτλος δημοσιεύματος την επομένη (1 Νοεμβρίου 1945). Επισήμανε ότι ο πολύτιμος θησαυρός βρέθηκε από τους Αμερικανούς στρατιώτες στο ορυχείο άλατος αλλά κινδυνεύει να μεταφερθεί μαζί με άλλες αρχαιότητες στον Νέο Κόσμο. Ο αγώνας για τον επαναπατρισμό που μεσολάβησε από τον έφορο Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης Στ. Πελεκανίδη, απέδωσε. Οι συμμαχικές δυνάμεις μετέφεραν την Ηρακλειώτισσα στην Κεντρική Μονάδα Συγκέντρωσης Εργων στο Μόναχο απ’ όπου τελικά το παρέλαβε ελληνική αντιπροσωπεία. Επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη το 1947.
Αποτέλεσμα εικόνας για ηρακλειωτισσα αγαλμα
Πέρα από τις παθιασμένες μορφές
Το γυναικείο άγαλμα ύψους 2,11 μ., με κόμμωση της αυτοκράτειρας Βαλερίας Γαλερίας, συνδέεται με τον τύπο της μικρής Ηρακλειώτισσας. «Η εξαιρετική αισθητική του προσώπου και του σώματος με μακρύ χιτώνα και πλούσιο ιμάτιο, ξεφεύγει από τις παθιασμένες μορφές της Τετραρχίας», σημειώνει η αρχαιολόγος Ευτέρπη Μαρκή («Θεσσαλονικέων Πόλις», τεύχος 14). Παριστάνει μια εξέχουσα προσωπικότητα της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης πιθανόν τη Βεβία Αλεξάνδρα, αρχιέρεια του 3ου αιώνα μ.Χ., αναφέρει στην «Κ» η διευθύντρια του ΑΜΘ Τζένη Βελένη. Ηταν μέλος αριστοκρατικής οικογενείας και πιθανόν μεγάλη χορηγός έργων. Το τιμητικό από την πόλη άγαλμά της –έργο εργαστηρίου γλυπτικής της Θεσσαλονίκης– κοσμούσε πιθανότατα το σκηνικό οικοδόμημα του Ωδείου. Είχε στηθεί σε κόγχη και για τον λόγο αυτό η πίσω πλευρά του ήταν ακατέργαστη.
Τον επίλογο της ιστορίας της όμως έγραψε πριν από λίγα χρόνια ο γιος ενός Γερμανού στρατιώτη που συμμετείχε στην εκσκαφή-ανασκαφή. Ηρθε στη Θεσσαλονίκη και εμφανίστηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο, ζητώντας εναγωνίως να δει το άγαλμα του πατέρα του. Κρατούσε στα χέρια του τη φωτογραφία της Ηρακλειώτισσας που είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του μαζί με τις αφηγήσεις για τη Θεσσαλονίκη. Ο Γερμανός στρατιώτης, όπως διαπιστώθηκε, μετέφερε στον μικρό γιο του την ανάμνηση μιας εξωτικής πόλης, όπου βρέθηκε για να εργαστεί. Το άγαλμα ήταν μια καλή αφορμή για να δικαιολογήσει την απουσία του, αποκρύβοντας τη συμμετοχή του στον πόλεμο. Η μνήμη και το βίωμα –θέμα που πραγματεύεται η έκθεση «Διαιρεμένες μνήμες» φέρνοντας ως παράδειγμα και την Ηρακλειώτισσα– «είναι πολύ πιο σύνθετα», σημειώνει η επιμελήτρια Θούλη Μισιρλόγλου. Για τον γιο του στρατιώτη, ο πόλεμος ήταν ένα όμορφο άγαλμα μιας ιδανικής πολιτείας.

Η έκθεση «Διαιρεμένες μνήμες 1940-1950» στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης θα διαρκέσει έως τις 30/4.

Η Εφημερίδα των μαθητών του 2ου Πρότυπου Πειραματικού Γυμνασίου θεσσαλονίκης