Παλιά Κινέζικη παροιμία --> "1οοο Like δεν κάνουν ένα καλό σχόλιο"

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Συνέντευξη με τον ηθοποιό Τάκη Χρυσικάκο

Την Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου ,τα δύο τμήματα της Γ τάξης του σχολείου μας επισκέφτηκαν το θέατρο Αυλαία για να παρακολουθήσουν την παράσταση "Αναφορά στον Γκρέκο ". Με αφορμή την παράσταση αυτή πήραμε μια (πολύ )σύντομη συνέντευξη από τον πρωταγωνιστή της παράστασης Τάκη Χρυσικάκο.

Τι σας επηρέασε πιο πολύ από το έργο και την προσωπικότητα του Καζαντζάκη; 
Το γεγονός ότι είναι ένας στοχαστής , ένας ερευνητής, ένα ανήσυχο πνεύμα το οποίο δεν σταματάει να ψάχνει , να κάνει έρευνα , ακόμα και να αναζητά το αδύνατο. Να αναζητάει το πρόσωπο του θεού ,ας πούμε, και βεβαίως το "φτάσε όπου δεν μπορείς" για εμένα είναι ορόσημο. Υπάρχουν κομμάτια μέσα σ' αυτόν που νομίζω ότι βρίσκονται σε κάθε ανήσυχο άνθρωπο. Εγώ βρήκα πολλά κομμάτια από τον εαυτό μου , δηλαδή  η αποδοχή που λέει ότι μέσα μου πάλευαν το καλό με το κακό ,το φως με το σκοτάδι και σκοπός μου ήταν να νικήσει το καλό, ας πούμε αυτό νομίζω το έχουμε όλοι και είναι και ένα κομμάτι δικό μου.Αποδέχομαι ότι παλεύουν αυτά μέσα και αποδέχεται ο μεγάλος στοχαστής ότι παλεύουν μέσα όλα αυτά.

Θεωρείτε ότι ανακαλύπτετε ένα καινούργιο κομμάτι του εαυτού σας μέσα από αυτόν τον ρόλο;
Εγώ δεν το κάνω για αυτό , δεν παίζω Παπαδιαμάντη, Βιζυηνό, Μάνο Ελευθερίου και άλλους μεγάλους συγγραφείς ,κλασσικούς κλπ, δεν το κάνω για τον λόγο να ανακαλύψω κάτι, ένα κομμάτι του εαυτού μου ή ακόμα την ματαιοδοξία ότι έπαιξα κάτι. Αυτό είναι με τα μεγάλα κείμενα, είναι εγώ να μάθω πράγματα ,να γνωρίσω πράγματα ,να μαθητεύσω πάνω σ΄αυτούς και με αυτόν τον τρόπο να γίνω καλύτερος. Αυτό με ενδιαφέρει εμένα , πώς εγώ μέσα από το κείμενο αυτό θα γίνω καλύτερος, ούτε να βρω σημεία αντίστοιχα με αυτά ,διότι αυτά είναι λίγο μεγαλομανίες που εμένα δεν με αγγίζουν. Ξέρω το μέγεθος μου είναι μικρό σε σχέση μ΄αυτούς τους μεγάλους και το αποδέχομαι αυτό το πράγμα, το γνωρίζω.

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση από τον Καζαντζάκη;
Είναι αυτή που λέει:"Ξέρω καλά πως ο θάνατος δε νικιέται· μα η αξία του ανθρώπου δεν είναι η νίκη, παρά ο αγώνας για τη Νίκη. Και ξέρω ακόμα ετούτο, το δυσκολότερο: δεν είναι ούτε ο αγώνας για τη Νίκη· η αξία του ανθρώπου είναι μια μονάχα, ετούτη: να ζει και να πεθαίνει παλικαρίσια και να μην καταδέχεται αμοιβή. Κι ακόμα ετούτο, το τρίτο, ακόμα πιο δύσκολο: η βεβαιότητα, πως δεν υπάρχει αμοιβή, να μη σου κόβει τα ήπατα παρά να σε γεμίζει χαρά, υπερηφάνεια κι αντρεία, όμως για ένα είμαι βέβαιος για όλη μου την ζωή ένα δρόμος οδηγεί στον θεό , ο ανήφορος" αυτά είναι για έμενα τα αγαπημένα μου.

Ευχαριστώ λοιπόν, τον κ.Χρυσικάκο για τον χρόνο του, τον Ηλία Γουγούση για την ηχογράφηση και τους Λαμπρινός Χατζηιωάννου και Δημήτρη Οικονόμου για την βοήθεια στην σύνταξη των ερωτήσεων( που κατέληξαν να είναι μόνο τρεις, λόγω περιορισμένου χρόνου).

Σχετική εικόνα

Η Εφημερίδα των μαθητών του 2ου Πρότυπου Πειραματικού Γυμνασίου θεσσαλονίκης