Μια άλλη άποψη της παραλίας της Οθωμανικής Θεσσαλονίκης στα τέλη του 19ου αιώνα

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα φωτογραφία κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες στο διαδίκτυο (την δανείστηκα απο εδώ) που δείχνει την παραλία της πόλης μας στα τέλη του 19ου αιώνα (1880-1890). Οι διαφορές με το σήμερα είναι εμφανείς: διαφορετικός ο λευκός πύργος, με το μικρό τείχος που κατεδαφίστηκε μερικά χρόνια μετά. Στο βάθος, έξω απο το τείχος της πόλης, εκεί που ζούμε εμείς σήμερα, υπάρχουν χωράφια με ελάχιστα κτίσματα. Τα κτιρια της παραλίας τελείως διαφορετικά, η παραλιακή γραμμή έχει άλλη κλίση και φυσικά ο παραλιακός δρόμος τελείως διαφορετική εικόνα με σήμερα.

Η μοναδική μέχρι σήμερα φωτογραφική αποτύπωση της παραλίας της Θεσσαλονίκης πριν από την κατεδάφιση του παραθαλλάσιου τείχους. Χρονολογία κατά προσέγγιση στα μέσα της δεκαετίας του 1860, οπωσδήποτε πριν το 1867.

Θεοφάνεια στη Θεσσαλονίκη μιας άλλης εποχής.

Ημέρα Θεοφανείων στη Θεσσαλονίκη. Έχουν πέσει στη θάλασσα, στα κρύα νερά του Θερμαϊκού για να αναζητήσουν τον Σταυρό. Γύρω τους βάρκες πλήρεις θεατών

H επιχωμάτωση της νέας παραλίας Θεσσαλονίκης.

Η γιγάντωση της πόλης λόγω της εσωτερικής μετανάστευσης στις αρχές της δεκαετίας του 50 είχε σαν αποτέλεσμα να αλλάξει εντελώς η μεταπολεμική εικόνα της πόλης. Αυτή την αλλαγή την περιγράφει υπέροχα  ο Χρήστος Ζαφείρης στο site του που ασχολείται με την ιστορία της πόλης.

Πριν από την επιχωμάτωση, στην αρχή της Λεωφόρου Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπου λειτουργούσε η Ηλεκτρική Εταιρία.

Η πιο μεγάλη μεταμόρφωση της Θεσσαλονίκης, που άλλαξε την παραδοσιακή μορφή της πόλης, ήταν η επιχωμάτωση της ανατολικής παραλίας από το ύψος της Ηλεκτρικής Εταιρείας ως το Ποσειδώνιο.

Ανατολικό Παραλιακό Μέτωπο Θεσσαλονίκης

( 1945 - 1960 - 2004 )

Χωρο-κοινωνικος ορθολογισμός

(πηγή: Χαστάογλου, Β.)

Χιλιάδες τόνοι μπάζα από τις κατεδαφίσεις και τις εκσκαφές των νέων οικοδομών της πόλης, μετέτρεψαν τη δαντελένια ανατολική ακτή του Θερμαϊκού, με όρμους, λιμανάκια και θαλάσσια λουτρά, σε ευθύγραμμη προκυμαία, προσφέροντας οικοδομικά τετράγωνα με πλειστηριασμό σε νέους προνομιούχους ιδιοκτήτες.

Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης.

Αυτή η ανάρτηση θα ανανεώνεται συνεχώς με φωτογραφίες που συναντώ στο διαδίκτυο. Η πιο πρόσφατη θα μπαίνει στην πρώτη θέση, έτσι ώστε, στο τέλος της σχολικής χρονιάς να έχετε μια πλήρη εικόνα για το πως ήταν η πόλη μας. Και φυσικά να γίνουν οι σχετικές ιστορικές αναφορές απο τους γνωρίζοντες ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη διείσδυση στην ιστορία της πόλης.

"Της Σαλονίκης μοναχά της πρέπει το καράβι, να μην τολμήσεις να τη δεις ποτέ από τη στεριά..." λέει ο ποιητής Νίκος Καβαδίας.

Θεσσαλονίκη του 1917, όψη απο νοτιοΑνατολικά προς βορειοΔυτικά. Φωτογραφία που τη βρήκα σ' αυτή την  εκπληκτική σελίδα του facebook.
Στο βάθος καπνός κατακλύζει το κέντρο της πόλης που σημαίνει ότι, μάλλον, πρόκειται για τη μεγάλη φωτιά του Αυγούστου του 1917 που ισοπέδωσε το κέντρο της πόλης με αποτέλεσμα να σχεδιαστεί απο την αρχή. Και επειδή συνειρμικά με ήρθε στο νου το τραγούδι για τη Σαλονίκη και τη θάλασσά της σε μουσική Θ. Μικρούτσικου και στίχους του μεγάλου ποιητή της θάλασσας Ν. Καβαδία, παραθέτω και το τραγούδι για να δέσει με την εικόνα. Εδώ  παίζει το μουσικό συγκρότημα "Ξέμπαρκοι"

Η Θεσσαλονίκη από τη ματιά μας

Στο πλαίσιο του μαθήματος της τεχνολογίας και της δημιουργίας ενός δικού μας χάρτη με υπεύθυνο τον κύριο  Μιχαηλίδη, το τμήμα του Β2α πήραμε την πρωτοβουλία να δημιουργήσουμε έναν χάρτη της Θεσσαλονίκης.

 Αυτός ο χάρτης περιέχει από την εκπαίδευση, τα μουσεία, τα αξιοθέατα της πόλης μας μέχρι και την εστίαση, τα ιατρεία και τα μέσα μαζικής μεταφοράς. 

Τέλος, σας παρουσιάζουμε τον χάρτη, ελπίζουμε να σας αρέσει και να σας φανεί χρήσιμος.

Δούλεψαν οι μαθητές και οι μαθήτριες του τμήματος Β2α του 2ου Πειραματικού Γυμνασίου Θεσσαλονίκης

Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης απο τον Ναζιστικό ζυγό, 30 Οκτωβρίου του 1944.

Ένα σπουδαίο βίντεο που αξίζει να το δείτε όλοι για να γνωρίσετε σημαντικά γεγονότα για την πόλη μας. Είπαμε, η ιστορία μας διδάσκει, μας μαθαίνει να ερμηνεύουμε το σήμερα, να φτιάχνουμε το αύριο.

30 Οκτωβρίου 1944 "Η Παραπεταμένη Απελευθέρωση" from ThessDoc on Vimeo.

Το τραμ της Θεσσαλονίκης, η ιστορία και το άδοξο τέλος του.

Με  αφορμή την πιο πάνω υπέροχη φωτογραφία έκανα ένα γρήγορο ψάξιμο για την βαθιά πληγή της πόλης μας, το ξήλωμα των γραμμών του τραμ της Θεσσαλονίκης και παραθέτω το παρακάτω άρθρο που αναδημοσιεύω από εδώ. 

Μια πράξη εγκληματική - κατά τη γνώμη μου- γιατί τα δημόσια μέσα μεταφοράς σταθερής τροχιάς όπως είναι το τραμ υπάρχουν σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου και αποτελούν βασικό μέσο μεταφοράς των πολιτών. 

Και εμείς καταφέραμε να καταστρέψουμε ένα έτοιμο διαμορφωμένο δίκτυο. 

Κρίμα και ντροπή για την πόλη μας, οι υπεύθυνοι, κάποτε θα έπρεπε να λογοδοτήσουν που μας άφησαν απροστάτευτους με δυνάστη, για δεκαετίες, το μονοπώλιο του διεφθαρμένου ΟΑΣΘ.

Διαβάστε την ιστορία του τραμ της Θεσσαλονίκης, γιατί είπαμε, κάθε πολίτης πρέπει να γνωρίζει την ιστορία του τόπου του – και όχι μόνο- ώστε να έχει γνώμη και να παρεμβαίνει και να διαμορφώνει το μέλλον του. 

Tα βομβόπληκτα στην Τούμπα.

Είναι ακριβώς δίπλα μας, όσοι μπαίνουν στο σχολείο μας απο την κάτω είσοδο τα συναντούν καθημερινά. Ως κτίρια, αρχιτεκτονικά, δεν είναι τίποτε το ιδιαίτερο, μάλιστα, δείχνουν παλιά και ταλαιπωρημένα, αισθάνεσαι ότι εκεί μέσα κατοικούν φτωχοί ένοικοι. Πάντα είχα αυτή την εντύπωση και μια μόνιμη απορία, πως κτίστηκαν εκεί και γιατί είναι μόνο δυο. Υπέθετα κι εγώ ότι ήταν εργατικές κατοικίες αλλά μου φαινόταν περίεργο που ήταν μονάχα δυο κτίρια, γιατί, συνήθως οι εργατικές κατοικίες είναι μεγάλα οικιστικά συγκροτήματα.
Και να που με το άρθρο του πολύ καλού  ηλεκτρονικού περιοδικού της πόλης μας, της Παράλλαξης, μου λύθηκε η απορία.

Από parallaxi

Βρίσκονται στην οδό Π. Καρολίδου στην Κάτω Τούμπα. Σε μια περιοχή που είναι γνωστή ως 151. Αρχικά ήταν 4 ή 5 μεγάλα σε μήκος τριώροφα κτήρια που μοιάζουν με εργατικές κατοικίες.
Ονομάσθηκαν βομβόπληκτα γιατί κτίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 50 για να στεγάσουν αυτούς που έχασαν τα σπίτια τους λόγω βομβαρδισμών στην διάρκεια της Γερμανικής κατοχής.

Ένας αρχαίος δρόμος κάτω απο την Εγνατία

Τα έργα του μετρό αναδεικνύουν σπουδαια αρχαιολογικά ευρήματα της ιστορίας της Θεσσαλονίκης. Απολαύστε το βίντεο που παρουσιάζει μια αρχαία πόλη κάτω απο την πόλη στην οποία ζούμε.

πηγή --> εδώ

Η Θεσσαλονίκη παλιά.

Η ιστορία της πόλης μας είναι μακραίωνη.
Υπήρξε η συμβασιλεύσα στο Βυζάντιο, το εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο επι Οθωμανικής αυτοκρατορίας, μια πραγματική κοσμοπολίτισσα, κέντρο διακίνησης και ανταλλαγής εμπορίου, οικονομίας, πολιτισμού, λαών με την απελευθέρωση της πόλης μας. Και αυτό φαίνεται απο την οικιστική αλλαγή που έγινε στο διάβα των χρόνων. Παρακάτω παραθέτω μερικές φωτογραφίες απο την Θεσσαλονίκη του 19ου αιώνα και αρχές του 20ου. Τα παραθαλάσσια τείχη (1η φωτογραφία, η μορφή του λευκού Πύργου στις αρχές του 20ου αιώνα (2η φωτογραφία), η λεωφόρος Εθνικής Αμύνης (3η φωτογραφία) η σημερινή Βασιλίσσης Όλγας (4η φωτογραφία), απο τη συνοικία των εξοχών με τα πλούσια αρχοντικά των εύπορων κατοίκων της πόλης. Για κάθε φωτογραφία μπορούν να γίνουν ενδιαφέρουσες συζητήσεις έτσι ώστε, μεσα απο κουβέντα να αναδειχθεί η ιστορία της πόλης. Γιατί η ιστορία μας είναι η αρχή και η αφετηρία της ζωής μας, πάνω στην ιστορία τους, τις ρίζες τους, τις μνήμες τους στηρίζονται οι άνθρωποι για να πορευτούν στο μέλλον.
Περιμένω σχόλια και τοποθετήσεις

Μια πραγματικά σπάνια φωτογραφία που κυκλοφόρησε μόλις τώρα στο διαδίκτυο στα για τη Θεσσαλονίκη μέσα του 19ου αιώνα. Τα τείχη γκρεμίστηκαν το 1867 για να αποκτήσει η πόλη πρόσβαση στην θάλασσα και να εξαλειφθούν λοιμώδεις αρρώστιες

Λίγες μόνο ημέρες μετά τη δημοσίευση φωτογραφίας της Θεσσαλονίκης με ανέπαφα τα παραθαλάσσια τείχη, έρχεται στο φως και δεύτερη φωτογραφία που απεικονίζει μάλιστα τον Λευκό Πύργο στο βάθος.

Η πρώτη φωτογραφία που προκάλεσε αίσθηση θα φιλοξενηθεί σε έκθεση που διοργανώνει το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, ενώ τόσο η ίδια η πρώτη φωτογραφία, όσο και η δεύτερη θα ερευνηθεί ακόμη πιο αναλυτικά ώστε να διαλευκανθεί πέραν πάσης υποψίας αν πρόκειται όντως για τη Θεσσαλονίκη.Η ανάρτηση έγινε στην ομάδα του Facebook «Παλιές Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης» από τον χρήστη Minas Drestiliaris. Πηγή απο εδώ

Θεσσαλονίκη - Το διασημότερο συντριβάνι της πόλης στη συμβολή Εγνατίας και Εθνικής Αμύνης, φωτογραφημένο εκτιμώ τη δεκαετία του '30 και πάντως πριν το 1936, που ο Δήμος το αφαίρεσε για διευκόλυνση της κυκλοφορίας την εποχή που έγινε η διάνοιξη της Εγνατίας, Μεταφέρθηκε σε πρώτη φάση στο παλιό γήπεδο της ΧΑΝΘ και αργότερα στο εργοτάξιο του Δήμου στην Τούμπα, όπου και παρέμεινε μισοκατεστραμένο μέχρι το 1977, που αποκαταστάθηκε και συμπληρώθηκε με ακριβή αντίγραφα των τμημάτων, που είχαν αφαιρεθεί ή καταστραφεί και τοποθετήθηκε περίπου στην αρχική του θέση, στην πλατεία Συντριβανίου. 
Κατασκευασμένο το 1889-1890 ήταν δώρο του Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ στην πόλη, σηματοδοτώντας το τέλος της νέας τότε λεωφόρου Hamidye (μετέπειτα Εθνικής Αμύνης), με τα μέγαρα και τις επαύλεις, λεγόμενα "βασιλικά" γιατί σχεδόν όλα ήταν ιδιοκτησίας του σουλτάνου.
Ευθεία πίσω από το Συντριβάνι, η δενδροφυτευμένη τότε Εθνικής Αμύνης. Στο βάθος διακρίνεται η θάλασσα και ο Λευκός Πύργος.
Από carte postale των εκδόσεων "Δέλτα" (αναδημοσίευση από σελίδα του facebook

Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης - Old Photos of Thessaloniki)

Ο Λευκός Πύργος με τα τείχη που τον περιτριγυρίζουν πριν γκεμιστούν απο τους Οθωμανούς στις αρχές του 20ου αιώνα.

Η σημερινή Εθνικής Αμύνης απο τη μεριά του Λευκού Πύργου και στο βάθος το συντριβάνι...

Η Λεωφόρος των Εξοχών, η σημερινή Βασιλίσσης Όλγας με τα αρχοντικά της και τη γραμμή του τραμ.

Η πλούσια σοδειά του Μετρό

Χιλιάδες  αρχαιολογικά ευρήματα συγκεντρώνει η Θεσσαλονίκη από τη μεγαλύτερη ανασκαφή που έγινε ποτέ στα σπλάχνα της για τη διάνοιξη του μητροπολιτικού σιδηροδρόμου της. Πλούσια σοδειά απέδωσαν οι έρευνες της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης (ΕΑΠ) και το 2016 στην υπόγεια χάραξη του μετρό, αποκαλύπτοντας σταδιακά τη Θεσσαλονίκη εντός και εκτός των τειχών, από την προκασσάνδρεια εποχή μέχρι το πρόσφατο παρελθόν της.

Ευρήματα από τον Σταθμά Συντριβανίου

Συνέντευξη με τον ηθοποιό Τάκη Χρυσικάκο

Την Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου ,τα δύο τμήματα της Γ τάξης του σχολείου μας επισκέφτηκαν το θέατρο Αυλαία για να παρακολουθήσουν την παράσταση "Αναφορά στον Γκρέκο ". Με αφορμή την παράσταση αυτή πήραμε μια (πολύ )σύντομη συνέντευξη από τον πρωταγωνιστή της παράστασης Τάκη Χρυσικάκο.

Τι σας επηρέασε πιο πολύ από το έργο και την προσωπικότητα του Καζαντζάκη; 
Το γεγονός ότι είναι ένας στοχαστής , ένας ερευνητής, ένα ανήσυχο πνεύμα το οποίο δεν σταματάει να ψάχνει , να κάνει έρευνα , ακόμα και να αναζητά το αδύνατο. Να αναζητάει το πρόσωπο του θεού ,ας πούμε, και βεβαίως το "φτάσε όπου δεν μπορείς" για εμένα είναι ορόσημο. Υπάρχουν κομμάτια μέσα σ' αυτόν που νομίζω ότι βρίσκονται σε κάθε ανήσυχο άνθρωπο. Εγώ βρήκα πολλά κομμάτια από τον εαυτό μου , δηλαδή  η αποδοχή που λέει ότι μέσα μου πάλευαν το καλό με το κακό ,το φως με το σκοτάδι και σκοπός μου ήταν να νικήσει το καλό, ας πούμε αυτό νομίζω το έχουμε όλοι και είναι και ένα κομμάτι δικό μου.Αποδέχομαι ότι παλεύουν αυτά μέσα και αποδέχεται ο μεγάλος στοχαστής ότι παλεύουν μέσα όλα αυτά.

Θεωρείτε ότι ανακαλύπτετε ένα καινούργιο κομμάτι του εαυτού σας μέσα από αυτόν τον ρόλο;
Εγώ δεν το κάνω για αυτό , δεν παίζω Παπαδιαμάντη, Βιζυηνό, Μάνο Ελευθερίου και άλλους μεγάλους συγγραφείς ,κλασσικούς κλπ, δεν το κάνω για τον λόγο να ανακαλύψω κάτι, ένα κομμάτι του εαυτού μου ή ακόμα την ματαιοδοξία ότι έπαιξα κάτι. Αυτό είναι με τα μεγάλα κείμενα, είναι εγώ να μάθω πράγματα ,να γνωρίσω πράγματα ,να μαθητεύσω πάνω σ΄αυτούς και με αυτόν τον τρόπο να γίνω καλύτερος. Αυτό με ενδιαφέρει εμένα , πώς εγώ μέσα από το κείμενο αυτό θα γίνω καλύτερος, ούτε να βρω σημεία αντίστοιχα με αυτά ,διότι αυτά είναι λίγο μεγαλομανίες που εμένα δεν με αγγίζουν. Ξέρω το μέγεθος μου είναι μικρό σε σχέση μ΄αυτούς τους μεγάλους και το αποδέχομαι αυτό το πράγμα, το γνωρίζω.

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση από τον Καζαντζάκη;
Είναι αυτή που λέει:"Ξέρω καλά πως ο θάνατος δε νικιέται· μα η αξία του ανθρώπου δεν είναι η νίκη, παρά ο αγώνας για τη Νίκη. Και ξέρω ακόμα ετούτο, το δυσκολότερο: δεν είναι ούτε ο αγώνας για τη Νίκη· η αξία του ανθρώπου είναι μια μονάχα, ετούτη: να ζει και να πεθαίνει παλικαρίσια και να μην καταδέχεται αμοιβή. Κι ακόμα ετούτο, το τρίτο, ακόμα πιο δύσκολο: η βεβαιότητα, πως δεν υπάρχει αμοιβή, να μη σου κόβει τα ήπατα παρά να σε γεμίζει χαρά, υπερηφάνεια κι αντρεία, όμως για ένα είμαι βέβαιος για όλη μου την ζωή ένα δρόμος οδηγεί στον θεό , ο ανήφορος" αυτά είναι για έμενα τα αγαπημένα μου.

Ευχαριστώ λοιπόν, τον κ.Χρυσικάκο για τον χρόνο του, τον Ηλία Γουγούση για την ηχογράφηση και τους Λαμπρινός Χατζηιωάννου και Δημήτρη Οικονόμου για την βοήθεια στην σύνταξη των ερωτήσεων( που κατέληξαν να είναι μόνο τρεις, λόγω περιορισμένου χρόνου).

Open House Thessaloniki 2016

Το Open House είναι ένας από τους σημαντικότερους διεθνείς θεσμούς για την ανάδειξη και προώθηση της αρχιτεκτονικής. Η ιδέα ξεκίνησε από το Λονδίνο το 1992 και μέχρι σήμερα διαδόθηκε σε πολλές πόλεις ανά την υφήλιο. Η δράση Open House προσκαλεί το ευρύ κοινό να εξερευνήσει και να κατανοήσει την αξία της αρχιτεκτονικής . Κάθε χρόνο για ένα διήμερο, δημόσια και ιδιωτικά κτίρια ανοίγουν τις πύλες τους στο κοινό δωρεάν και η πόλη μετατρέπεται σε ένα μεγάλο μουσείο, με εκθέματα τα ίδια της τα κτίρια και την αρχιτεκτονική της.

 Εμβληματικά κτίρια της πόλης, μνημεία, ιδιωτικές κατοικίες, μουσεία, ξενοδοχεία, γραφεία, αλλά και ιατρεία, σχολεία ακόμη και νοσοκομείο, περιλαμβάνονται στη λίστα των 85 κτιρίων και χώρων που συμμετέχουν στο φετινό Open House Thessaloniki, που θα πραγματοποιηθεί το Σαββατοκύριακο, 19-20 Νοεμβρίου 2016.

Πρόκειται για ένα διήμερο δωρεάν ξεναγήσεων σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους με αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, το οποίο έγινε θεσμός και στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αφού φέτος θα κλείσει 5 χρόνια παρουσίας, με το κοινό να δείχνει αυξανόμενο ενδιαφέρον.

Πατώντας σε αυτόν τον σύνδεσμο :Κεντρική ιστοσελίδα θα μπορέσετε να δείτε πληροφορίες σχετικά με το Open House και στο:Κτίρια μπορείτε να δείτε τα κτίρια και τους χώρους που είναι επισκέψιμοι .

 Ακόμα , μία εκδρομή με το σχολείο θα ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία καθώς 18 Νοεμβρίου τα κτίρια είναι ανοιχτά για τα σχολεία. 

Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω ότι απ' όλα τα κτίρια και τους χώρους πιο πολύ με εξέπληξε η στάση του  μετρό!! Όμως δύο μέρες είναι λίγες για 85 κτίρια οπότε οι λάτρεις της αρχιτεκτονικής ( συμπεριλαμβάνοντας και έμενα μέσα) οπότε θα πρέπει να βιαστείτε!!

H παραλία της Θεσσαλονίκης στις αρχές του 20ου αιώνα.

Μια πόλη που ήταν τελείως διαφορετική σε σχέση με το σήμερα. Το λιμάνι, κτίρια σημαντικά που είναι η ιστορία της πόλης μας, αναδεικνύονται  σε αυτό το υπέροχο βίντεο.

Quiz: βρες το δρόμο

Θεσσαλονίκη του 1952.
Πατέρας με τους δυο του γιους  περπατούν χαμογελαστοί  σε γνωστό δρόμο της πόλης.
Μπορείτε να τον βρείτε; Τι βλέπετε στην εικόνα; Ποια σημερινά κτίρια υπάρχουν στη θέση τους;
Και αν το βρείτε, καλό είναι, για να έχει ενδιαφέρον το παιχνίδι, στείλτε την απάντηση στο γνωστό 2pgthess@gmail.com για να το βρουν και άλλοι. Νομίζω ότι είναι εύκολο.

Η Θεσσαλονίκη όπως ήταν στην αρχαιότητα

 Το γνωρίζατε ότι η Καμάρα (Αψίδα του Γαλερίου) είχε οκτώ συνολικά πεσσούς, ότι η Ροτόντα ήταν ναός αφιερωμένος στην αρχαία θρησκεία, και ότι τον 4ο-6ο αιώνα μ.Χ. λειτουργούσε Ιππόδρομος που ξεκινούσε από το ύψος της Εγνατίας και έφθανε έως τη θάλασσα;

Τα παραπάνω κτίσματα, και πλήθος άλλων όπως το Ανάκτορο, το Οκτάγωνο, η Βασιλική και η Αψιδωτή Αίθουσα αποτελούσαν μέρος του μεγαλειώδους Γαλεριανού Συγκροτήματος, του «παλατιού» του τετράρχη Γαλερίου (260-311 μΧ), ο οποίος είχε ως «έδρα» του τη Θεσσαλονίκη, μεταμορφώνοντάς την σε μια από τις σημαντικότερες αυτοκρατορικές πόλεις της ύστερης ρωμαϊκής εποχής.

Ο Α.Σ. Π.Α.Ο.Κ. γιορτάζει 90 χρόνια ζωής!!!

Το έμβλημα του ΑΣ ΠΑΟΚ

Έφτασε η μεγάλη μέρα. 20 Απριλίου 1926. Ιδρύεται ο Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Όμιλος 

Κωνσταντινουπολιτών, η ομάδα της καρδιάς μας!!! 

90 χρόνια γεμάτα τίτλους, αγάπη, συγκίνηση, Θεσσαλονίκη, Μακεδονία!

4 λέξεις είναι αρκετές για να μας κάνουν να θυμηθούμε όλες τις ένδοξες στιγμές του αγαπημένου μας συλλόγου, ο οποίος είναι σήμα κατατεθέν της πόλης μας...

Διαβάστε το αφιέρωμα της εφημερίδας μας...

Η παλιά Τούμπα

Η Τούμπα της ιστορίας, της προσφυγιάς, του ΠΑΟΚ.

Οι φανέλες των ομάδων της Θεσσαλονίκης μέσα στο χρόνο...

Η φανέλα της κάθε ομάδας δείχνει πολλά για την παράδοση της κάθε ομάδας και την ιστορία της. Πώς όμως κατέληξαν να φοράνε σήμερα ο ΠΑΟΚ, ο Ηρακλής και ο Άρης τις φανέλες που φοράνε σήμερα; Δείτε τις παρακάτω φανέλες και πείτε μου στα σχόλια την αγαπημένη σας!

Π.Α.Ο.Κ.

Ο ΠΑΟΚ το 1926 ( ίδρυση )