Νόμπελ λογοτεχνίας στον Σεφέρη

Σαν  σήμερα το 1963 έγινε γνωστή η απονομή του βραβείου Νόμπελ στον ποιητή αλλά και διπλωμάτη , Γεώργιο Σεφέρη. Ήταν η πρώτη φορά που ένας Έλληνας τιμάται με βραβείο Νόμπελ. Η τελετή απονομής των βραβείων έγινε στις 10 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου στην Στοκχόλμη.Θα σας παραθέσω τον πρόλογο από την ομιλία του στην Στοκχόλμη και ένα απόσπασμα από ένα από τα διασημότερα ποιήματα του.

Ο πρόλογος της ομιλίας:

Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να – εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα*.
Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα- πρώτα από τον εαυτό μου.

* Η ομιλία γράφτηκε και δόθηκε στα γαλλικά.

Ο Καβάφης...αλλιώς

Στα πλαίσια του μαθήματος της Λογοτεχνίας , υπήρξε άσκηση στην οποία έπρεπε να γράψουμε ένα ποίημα δικής μας έμπνευσης με στίχους από τα ποιήματα του Καβάφη '' Όσο μπορείς'' ,'' Ιθάκη'' και ''Θερμοπύλες''. Έτσι , αποφάσισα να ανεβάσω στην εφημερίδα τα δύο πιο αστεία ποιήματα του τμήματός μου (Γ2) .

*Προσοχή:για πολλούς λόγους κατά την διάρκεια της ανάγνωσης συνιστάται να μην τρώτε και να μην πίνετε!!!

Σα βγεις στο πηγαιμό για να διαβάσεις

να εύχεσαι νά 'ναι λίγα,

τιμή σ'εκείνους όπου διάβασαν

όσο μπορούν: χωρίς να εξευτελιστούν

και ακόμα περισσότερη τιμή τους πρέπει,

όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)

πως το διαγώνισμα θα φανεί στο τέλος!

Γιώργος Παναγιωτίδης

Το Γυράδικο

Σαν βγεις στον πηγαιμό για το γυράδικο,

να εύχεσαι να είναι σύντομος ο δρόμος ,

να εύχεσαι να είναι μεγάλος ο γύρος,

γεμάτος πατάτες, κέτσαπ και όλα τα άλλα.

Και αν δεν μπορείς να κάνεις τον γύρο σου όπως τον θέλεις,

τότε προσπάθησε όσο μπορείς ,

να μην τον εξευτελίσεις ,

να μην τον εκθέτεις σε άλλους,

να τον καταβροχθίσεις άμεσα ,

το χρέος σου να κάνεις,

όπως οι 300 το κάνανε στις Θερμοπύλες .

Και άμα κάποιον Εφιάλτη δεις στο τέλος,

προσπέρασε τον και κάμε το καθήκον σου.

Και όταν τελειώσεις το καθήκον σου να ξέρεις, ότι συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου θα αγγίζει!

Θανάσης Ρίτσας

14 χρόνια χωρίς τον ποιητή της Ρωμιοσύνης.

Γιάννης Ρί΄τσος μαζί με τον Μάνο Κατράκη
στην εξορία της Μακρονήσου.

Σαν σήμερα, πριν απο 14 χρόνια και σε ηλικία 81 ετών έφυγε ο ποιητής της Ρωμιοσύνης Γιάννης Ρίτσος, ένας απο τους μεγαλύτερους ποιητές που έβγαλε η Ελληνική γη.
Τον γνώρισε όλη η Ελλάδα για τους αγώνες του για μια πιο δίκαιη κοινωνία, κυνηγήθηκε για τις ιδέες τους και τους αγώνες του, φυλακίστηκε, βασανίστηκε.
Όμως το έργο του έγινε γνωστό και αγαπημένο από όλο τον Ελληνικό λαό μέσα απο τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.
Νομίζω ότι αξίζει να ακούσουμε τον ίδιο τον ποιητή να απαγγέλλει

Αργοπεθαίνει / Muere lentamente - Pablo Neruda

Pablo Neruda "Αργοπεθαίνει"

Αργοπεθαίνει

όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει το βήμα του,
όποιος δεν ρισκάρει να αλλάξει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλάει σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει
όποιος έχει την τηλεόραση για μέντωρα του

Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο αντί του άσπρου
και τα διαλυτικά σημεία στο “ι” αντί τη δίνη της συγκίνησης
αυτήν ακριβώς που δίνει την λάμψη στα μάτια,
που μετατρέπει ένα χασμουρητό σε χαμόγελο,
που κάνει την καρδιά να κτυπά στα λάθη και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν "αναποδογυρίζει το τραπέζι" όταν δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν ρισκάρει τη σιγουριά του, για την αβεβαιότητα του να τρέξεις πίσω απο ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του, έστω για μια φορά στη ζωή του, να ξεγλιστρήσει απ' τις πανσοφές συμβουλές.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει το μεγαλείο μέσα του

Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν αφήνει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη κακή του τύχη
ή για τη βροχή την ασταμάτητη

Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει την ιδέα του πριν καν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει
ή δεν απαντά όταν τον ρωτάν για όσα ξέρει

Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις,
όταν θυμόμαστε πάντα πως για να 'σαι ζωντανός
χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη
από το απλό αυτό δεδομένο της αναπνοής.

Μονάχα με μιά φλογερή υπομονή
θα κατακτήσουμε την θαυμάσια ευτυχία.